موارد استفاده از بویلرهای زیست توده

بویلرها وسایل انرژی حرارتی هستند که از ضایعات کشاورزی و جنگلداری (مانند کاه، خاک اره، پوست برنج، بقایای میوه و غیره) به عنوان سوخت استفاده می کنند که دارای حفاظت از محیط زیست، تجدید پذیری و هزینه های عملیاتی کم هستند.

بخش صنعتی
تامین بخار: در صنایعی مانند چاپ و رنگرزی منسوجات، فرآوری مواد غذایی، داروسازی، مواد شیمیایی و کاغذسازی استفاده می شود و بخار فرآیند را تامین می کند.

هوای داغ/خشک کردن: برای خشک کردن موادی مانند غلات، محصولات کشاورزی، چوب و چای استفاده می‌شود و کارایی و کیفیت محصول را بهبود می‌بخشد.

جایگزینی زغال سنگ/گاز: به عنوان سوخت کمکی در صنایعی مانند فولاد، سیمان و شیشه استفاده می شود و باعث کاهش انتشار کربن و هزینه های انرژی می شود.

گرمایش متمرکز
گرمایش شهری/پارک: آب یا بخار گرمایش زمستانی را برای مناطق مسکونی، مدارس، بیمارستان‌ها و ساختمان‌های اداری فراهم می‌کند، به ویژه برای مناطق روستایی و شهرستان‌ها در مناطق شمالی مناسب است.

گرمایش پراکنده: در مناطقی که تحت پوشش شبکه‌های گاز طبیعی نیستند، دیگ‌های زیست توده می‌توانند از مواد محلی برای دستیابی به حلقه بسته «اتلاف-به-انرژی» استفاده کنند.

کشاورزی و کاربردهای روستایی
درمان ضایعات کشاورزی: ​​زیرلایه های ضایعات قارچ، شاخه های درخت میوه، کاه و غیره را کنترل می کند و از سوزاندن باز جلوگیری می کند.

حمایت از تولید کشاورزی: ​​گرما را برای گرمایش گلخانه، استریل کردن بستر قارچ و فرآوری اولیه محصولات کشاورزی فراهم می کند.

گرمایش خانگی و پخت و پز: خانوارهای روستایی برای دستیابی به پخت و پز و گرمایش تمیز از اجاق گازهای زیست توده (گازفایرهای بستر ثابت جوی-) استفاده می کنند.

پارک‌های صنعتی و بهداشت شهری-روستایی
درمان مشترک زباله‌های جامد: دیگ‌های گازی‌سازی با دمای بالا می‌توانند-ضایعات کشاورزی و جنگل‌داری، پلاستیک‌های زباله، زباله‌های کاغذ و غیره را پردازش کنند و رویکرد "تصفیه زباله با زباله" را اجرا کنند.

تصفیه زباله‌های جامد شهری: هم‌زمان با زباله‌های خانگی برای گرم کردن مدارس، بیمارستان‌ها و تأسیسات دولتی.